در مورد کوه

زياد نمي خوام در مورد کوه بنويسم ! چون حسّ عجيبي بود که فقط خودم و خداي خودم درک مي کنيم ... يکم هم شعر خوندم ، هر وقت تو کوه يا تو زندگي خسته شديد اين بيت رو بخونيد :

رهرو آن نيست که گهي تند و گهي خسته رود
رهرو آن است که آهــستــه ولي پـيـوستـه رود

/ 8 نظر / 7 بازدید
??

oon sheri ke gofti too kooh bekhoonim,tikke kalame pedaram bood

ghazaal

yekhorde sheret sekte dare:)rahro aan nist ke gah ton2 gahi khaste ravadrahrov aan ast ke aaheste o peyvaste ravadghorbanat:)

وحيد

با سلام ،شعر كوتاه ولي عميقي بود ، متشكرم .سري به من بزن !

كاظم

سلام، اين اولين حرفم با شماستمن به سفارش آقا وحيد به اينجا سر زدم. حتما يه لينك واستون تو بلاگم مي ذارم. لابد سخنانتون از دل بر اومده كه لاجرم بر دل ما نشسته!به ما يه سري بزنيد.

كاظم

يه ايراد كوچولو هم مي خواستم بگيرم! آخه ميدونيد، يه چيزي كه من خيلي بهش حساسم، شعره. وايه همين با عرش يه عالمه پوزش اينو تصحيح ميكنم:رهرو آن نيست كه گه تند و گهي خسته رودرهرو آن است كه آهسته و پيوسته رود

خودم

خيلي از شما در مورد شعر متشکرم ... الان درستش ميکنم .

Ailar

hala age adam oonghadr khaste bashe ke sher am yaadesh nayad chi kar bayad bokone?

خودم

نبايد خسته شي ديگه دخترم ...